شهر کرد یکی از شهرهای مرکزی ایران و مرکز استان چهارمحال و بختیاری است و مرکز شهرستان شهرکرد می‌باشد. شهرکرد در ۹۷ کیلومتری جنوب غرب اصفهان قرار دارد. نام پیشین آن «دهکرد» بوده‌است که پس از تبدیل به شهر(در شهریور ۱۳۱۴ خورشیدی)، به شهرکرد تغییر نام داده شده‌است.
 

شهرکرد یکی از شهرهای مرکزی ایران و مرکز استان چهارمحال و بختیاری است و مرکز شهرستان شهرکرد می‌باشد. شهرکرد در ۹۷ کیلومتری جنوب غرب اصفهان قرار دارد. نام پیشین آن «دهکرد» بوده‌است که پس از تبدیل به شهر(در شهریور ۱۳۱۴ خورشیدی)، به شهرکرد تغییر نام داده شده‌است.

 

پیشینه و تاریخچهٔ شهرکرد

هر چند بر اساس یافته‌های باستان‌شناسی و به خصوص توجه به استقرار تپه‌های باستانی مربوط به هزاره‌های پیش از میلاد مسیح (ع)، در محدوده این شهر می‌توان قدمتی در حد هزاره‌های مذکور برای استقرار بشر وآغاز تمدن جهت آن منظور نمود ، لیکن نام قدیم شهرکرد(دهکرد) از دوره زندیه به این سو در منابع دیده می‌شود. لازم به ذکر است که در متون تاریخی از مکانی به نام چالشتر در ناحیه شهرکرد به عنوان مرکز حکومتی نام برده شده که خرابه‌های دیوار قلعه آن امروز به جای مانده است. بر اساس اسناد و مدارک فرهنگی موجود مسجد امام صادق معروف به «مسجد اتابکان»، در دوره حکمرانی اتابکان فارس ساخته شده‌است که به واسطه قرار گرفتن آن در محوریت بافت قدیم محله، همراه بقعه امامزادگان دو معصوم حلیمه و حکیمه خاتون(س)محل قدیم آتشکده شهرکرد، آسیاب، کارخانه روغن کشی و بازارچه سنتی برجسته تر شدن این محل آن هنگام به بعد دانسته شده‌است.

نام شهر کرد قبلاً ده کُرد بوده‌است. در سال هزار و سیصدو چهارده ده کرد از دهستان به شهرستان تبدیل شد و با تغییر واژهٔ «ده» به «شهر» نام شهرکرد بر آن گذارده شد. در سال هزار و سیصدو چهارده ده کرد از دهستان به شهرستان تبدیل شد و با تغییر واژهٔ «ده» به «شهر» نام شهرکرد بر آن گذارده شد..اتابکان لر از شهرکرد بدلیل موقعیت راهبردی آن به عنوان پاسگاه و تامین عبور و مرور استفاده می‌کرده‌اند. دراکثرمناطق شهرستان بخصوص شهرهای شهرکرد، فرخ شهر، هفشجان، سورشجان،، و...مردم به فارسی وگویش بختیاری ودر برخی روستاها مانند طاقانک و شهرهایی مثل سامان، بن و شهرکیان به زبان ترکی قشقایی و در برخی دیگر از شهرها مانند هارونی، باباحیدر، نافچ وروستاهای اطراف به گویش بختیاری تکلم می‌کنند.

 

جاذبه‌های طبیعی و مذهبی

دریاچه سد زاینده رود در شمال غربی این شهرستان و رودخانه زاینده رود، گرداب بن و چشمه زنه از جمله جاذبه‌های طبیعی آن است. لازم به ذکر است در حال حاضر دریاچه سد زاینده رود در مز استان با استان اصفهان قرار دارد (شهرستان چادگان)و اکنون استان اصفهان آن را جزو ما یملک خود می‌شمارد.

امامزاده دو معصوم و مسجد اتابکان وجامع در مرکز شهرجز زیباترین امکان مذهبی شهر می باشد این امکان برای مردم مقدس وقابل احترام می باشند.

 

زبان و مردم

زبان مردمان بومی شهرکرد، فارسی است.باید دانست اگرچه شهرکرد در ردیف شهرهای بزرگ قرار نمی گیرد اما به دلیل مرکز استان بودن، مردم مهاجر زیادی را از سایر شهرها و مناطق استان و استانهای همجوار به خود جلب کرده است . در شهر می توان بسیاری از کسانی را یافت که که هرکدام با گویش ها و لهجه های خود صحبت می کنند و این خصوصیت شهرهای مهاجرپذیر است ولی با توجه به ینکه بیشترمهاجران از شهرستان های بختیاری فارسان، کوهرنگ ،لردگان ،کیارو اردل واستان خوزستان هستند گویشوران بختیاری در این شهر غالب می باشند . در هر حال مردم شهرکرد بر خلاف تصور عام کردی تکلم نمی کنند و ماننداکثر ساکنین شهرهای فرخ شهر و بروجن به فارسی تکلم می کنند. مردمان منطقه بختیاری به گویش بختیارییا لری تکلم می کنند و هرچه به سمت خوزستان می رویم جمعیت بختیاری ها بیشتر می شود.

 

مکان های تفریحی

وجود ۲۴۰ گردشگاه، آثار تاریخی قلعه ها، اماکن سیاحتی و زیارتی و آب و هوای مطبوع در فصل تابستان شمار زیادی گردشگر را رهسپار چهارمحال و بختیاری می کند. وجود فضای سبز و سایه سار درختان مفرح با امکانات رفاهی و بهداشتی در روزهای گرم تابستان گردشگران زیادی را میهمان بوستانهای شهرکرد ازجمله پارک ملت، پارک لاله،پارک ورودی شهر , پارک نادر (عمونادر)و تهلیجان می کند.

 

جاذبه های دیدنی

 

حاشیه زاینده رود

منطقه سامان به لحاظ وجود باغات انبوه بادام، هلو و گردو به 'دالان سبز' شهرکرد شهرت دارد و پل تاریخی زمانخان چون 'نگینی 'بررونق گردشگری این مکان سیاحتی افزوده است. چشم انداز آب روان و وجود درختان سبزه متراکم و مرتفع به عنوان یکی از زیباترین جلوه های خلقت و طبیعت، تسبیح گوی خالق هستی و خوش آمد گوی هر مسافری به این منطقه است. نسیم خنکای آب سرد زردکوه از زیر پل زمانخان نوازشگر هر روح خسته ای است و چشم انداز بدیع این مکان مفرح با رودخانه پرخروش و حاشیه ای سبز ، خیره کننده چشم هرمسافری است.

 

چشمه وقت وساعت

چشمه وقت و ساعت یکى از جاذبه هاى طبیعى شگفت انگیز در استان چهارمحال و بختیارى است. این چشمه خاموش و خروشان، یک ساعت به طور کامل خشک و یک ساعت دیگر به چشمه ای خروشان تبدیل مى شود. زمین شناسان وجود سفره هاى زیر زمینى خاصى را علت جوشش و خشک شدن این چشمه اعلام مى کنند. در تفرجگاه چشمه وقت و ساعت، درختان سر به فلک کشیده ای وجود دارد که سایه سار آنها مکانى مفرح براى گردشگران ایجاد کرده است. این چمشه که در 25 کیلومترى شهرکرد قرار دارد، سالانه دهها هزار گردشگر داخلى و خارجى از آن دیدن مى کنند .

 

امامزاده ها

 

امامزاده سبزپوش

امامزاده سلطان محمد (معروف به سلطان سبز پوش) که نسب این امامزاده واجب التعظیم با هشت نسل به امام سجاد(ع) می رسد ازاماکن مقدسی است که مردم در روزهای خاص به زیارت ایشان آمده ادای احترام می کنند.

 

باباپیراحمد

این امامزاده در ۱۲ کیلومتری شهر سامان و در کنار جاده سامان - هوره قراردارد . پلان اصلی بنا هشت ضلعی است که با 16 طاق نما به گنبد دو پوش و مدور بنا تبدیل و متصل شده است.

 

امامزاده گان حلیمه وحکیمه خاتون

امامزادگان حلیمه خاتون و حکیمه خاتون ( علیهما السلام) شهرکرد (امامزادگان دو خاتون ) دختران ابراهیم مجاب از فرزندان حضرت امام موسی ابن جعفر ( علیه السلام ) هستند که این بقعه متبرکه در ضلع غربی خیابان ولی عصر (عج) جنوبی شهرکرد و هسته مرکزی اولیه شهر بر روی قبور مطهر این بزرگواران قرار گرفته و محل زیارت عاشقان و ارادتمندان خاندان عصمت و طهارت (ع) است. از دوره اتابکان در قرن هفتم هجری قمری، ساختمانی بر روی قبور این امامزادگان (ع) احداث که در دوره مشروطیت به دستور امام جمعه وقت تخریب و ساختمان فعلی جایگزین آن شده است.