icao
 

در این مطلب شما با سازمان هواپیمایی کشوری و نحوه عملکرد آن آشنا خواهید شد:

 
icao

تاریخچه:سازمان بين المللي هواپيمائي كشوري كه اختصارا ايكائو ناميده ميشود در 7 دسامبر 1944 تشكيل گرديد.پيمان شيكاگو كه همزمان با كنفرانس سازمان ملل متحد در سانفرانسيسكو تشكيل شده بود نسبت به تنظيم و امضاي پيمان حمل و نقل هوائي و تاسيس ايكائو اقدام نمود. علت تصويب و تدوين پيمان شيكاگو و اعلاميه تشكيل كنفرانس چنين ترجمه شده است: نظر به اينكه پيشرفت و توسعه هواپيمائي كشوري بين المللي در آتيه ميتواند منشائ كمك به ايجاد مودت و پيشرفت و حسن تفاهم و تحكيم روابط حسنه و حفظ آن در بين ملل و افراد جهان باشد و عدم استفاده صحيح از آن ممكن است امنيت عمومي را متزلزل ساخته،آن را به مخاطره اندازدو................اين سازمان تشكيل ميگردد. سازمان جهاني ايكائو در آوريل 1947 پس از تصويب پيمان شيكاگو رسما موجوديت پيدا كرد و جايگزين سازمان بين المللي موقت هواپيمائي كشوري شد.اولين جلسه مجمع سازمان در ششم مي 1947 افتتاح و در 28 مي اعضاء شورا انتخاب گرديدند.دولت ايران در سال 1327 هجري شمسي رسما به پيمان شيكاگو پيوست و در نتيجه عضو ايكائو شد.بر اساس توافق مقر سازمان در مونترال كانادا ميباشد.

 
icao
 
 
 
icao

آزادي هاي حمل مسافر و بار :معاهده هواپيمائي كشوري در سال 1944 ميلادي كه توسط 54 كشور در شيكاگو به امضاء رسيددر نظر داشت از طريق تدوين آزادي هاي مربوطه زمينه توسعه حمل و نقل هوائي را فراهم سازد.اين معاهده 9 آزادي عمل در بهره برداري از فضاي كشورهاي عضو را بر اساس قرار داد دو جابه در بر ميگيردكه توسط شركت هاي هوائي به طور منظم مورد استفاده قرار ميگيرد.

  • آزادي اول: پرواز بر قلمرو هوائي هر يك از كشورهاي عضو بدون فرود.
  • آزادي دوم: فرود در هر يك از كشورهاي عضو به منظور ي غير از بهره برداري مسافر و بار .مثال براي فرود اضطراري و يا سوخت گيري.
  • آزادي سوم : فرود در هر يك از كشورهاي عضو به منظور تخليه مسافر از كشوري كه شركت هواپيمائي به آن تعلق دارد.
  • آزادي چهارم: فرود در هريك از كشورهاي عضو به منظور حمل مسافر از آن كشور به كشوري كه هواپيما به آن تعلق دارد
  • آزادي پنجم: فرود در هريك از كشور هاي عضو به منظور حمل مسافر از آن كشور و تخليه در يك كشور ثالث.مثال-پرواز برنامه اي از تهران به لندن ميتواند در پاريس براي لندن مسافر سوار نمايد.
  • آزادي ششم: حمل مسافري كه از يك كشور سوار سوار هواپيما شده ودر كشور ديگري پياده خواهد شد از طريق كشوري كه شركت هواپيمائي به آن تعلق دارد.
  • آزادي هفتم: حمل مسافر ي كه از يك كشور سوار هواپيما شده و در كشور ديگري پياده ميشود بدون آنكه وارد كشوري شود كه شركت هواپيمائي به آن تعلق دارد.
  • آزادي هشتم : :(كابوتاژ)حمل مسافر بين دو نقطه در داخل قلمرو كشوري كه اين اجازه را داده است در حالي كه مسير پرواز هواپيما از آن كشوري كه شركت هواپيمائي به آن تعلق دارد آغاز شده و يا در آن خاتمه مي يابد.مثال يك هواپيماي ايراني مسافر براي فرانكفرت حمل كند و از آنجا براي مونيخ مسافر سوار نمايد.
  • آزادي نهم: حمل و نقل مسافر در كشوري كه اجازه كابوتاژ داده است در داخل قلمرو همان كشور.مثال شركت ماهان بين شهر هاي تركيه مسافر سوار نمايد.
 

معرفي ضمائم هجده گانه ايكائو:

پس از خاتمه جنگ جهاني دوم به منظور رشد بين اللملي صتعت هواپيمائي كشوري در سال 1944 ميلادي با گردهمائي 52 كشور در شيكاگو اولين قدم براي تشكيل سازمان هواپيمائي كشوري برداشته شد.. با پيشرفت صنعت هواپيمائي و توسعه آن بر اساس نيازهاي حمل و نقل سريع جوامع تا كنون هشت بار پيمان شيكاگو اصلاح شده است و اعضاء اين پيمان به 189 كشور رسيده است. پيمان شيكاگو داراي هجده ضميمه(انكس ) به شرح ذيل ميباشد:

اين انكس موارد زير را در بر ميگيرد: گواهينامه كنترلرهاي مراقبت پرواز،گواهينامه هاي تكنيسين تعمير و نگهداري،گواهينامه خلبان و خدمه پرواز ،كتابهاي مواد آموزشي مربوطه ،شرح مهارتهاي ضروري و مختلف مورد نياز و شرايط پزشكي استاندارد و سلامت عمومي خدمه پرواز و كنترلرهاي مراقبت پرواز از طريق آزمايشهاي پزشكي دوره اي.

اين ضميمه موارد زير را در بر ميگيرد:

كليه مقررات تدوين شده زميني و هوائي مرتبط با هوانوردي . ضميمه سه هواشناسي هوانوردي بين المللي(Meterological Service for International Air Navigation) خلبانان نياز دارند كه از وضعيت هواي مسير و فرودگاه مقصد مطلع باشند لذا اين انكس اطلاعات ضروري هواشناسي كه بايد در اختيار عمليات ها ،خدمه ،پرواز،واحدهاي مراقبت پرواز ،واحدهاي تجسس و نجات مديريت فرودگاه قرار گيرد را مشخص ميكند .اين اطلاعات انواع مختلف دارد كه با توجه به هر مرحله از پرواز مورد بهره برداري قرار ميگيرد.

دنياي هوانوردي احتياج به نقشه دارد،اين نقشه ها بر اساس استاندارد هاي ICAO تهيه ميشوند كه تعداد آنها 17 نوع مختلف ميباشد.تعدادي از آنها براي برنامه ريزي و سامانه هاي ناوبري مسيرها ، ناوبري با ديد و طرح هاي تقرب به فرود گاه ها مورد استفاده قرار ميگيرد. هنگام امضاء پيمان شيكاگو اهميت استفاده از واحد هاي اندازه گيري يكنواخت بخوبي مشخص شد .جد اول واحد هاي اندازه گيري ICAO اساسا بصورت متريك (SI) است ،در سال 1979 مقررشد اين جدول تمامي بخش هاي زميني و هوائي را در بر ولي هنوز از برخي از واحد هاي غير استاندارد بهره برداري ميشود.

 
 
معرفي ضمائم هجده گانه ايكائو
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
icao
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
icao
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
icao
 
 

جلد اول مربوط به هواپيماي حمل و نقل تجاري است ،جلد دوم مربوط به هواپيماهاي عمومي و جلد سوم مربوط به بالگردها ميشود و در باره ضوابط مرتبط با انجام عمليات پرواز ايمن،كارآمد و منظم مطالب را ارائه مينمايد.كتاب عمليات، شركتهاي هوائي را براي اطمينان از اينكه تمامي كاركنان ذيربط از مسئوليتهاي خود مطلع هستند و به آنها عمل مي نمايند را نيز مطرح ميكند.

طبق مواد 17 تا 20پيمان شيكاگو هواپيما بايد ثبت شده و گواهينامه دريافت نمايد و اين مدارك همواره آماده ارائه باشد .ماده 77 مقام مسئول براي ثبت مشترك و بنگاه هاي بين المللي را تعين مينمايد.استانداردهاي استفاده از حروف،شماره و اشكال نيز ارائه شده است .بدين ترتيب طبقه بندي هواپيما و تعيين مليت آنها امكان پذير ميباشد.(مدارك مربوط به ريجيستر همواره در داخل كابين خلبان موجود ميباشد)

اولين گواهينامه اي كه در بر گيرنده ايمني هواپيما است گواهينامه صلاحيت پرواز است.ماده 23 پيمان ،كشور ثبت كننده را ملزم به صدور گواهينامه پرواز مي نمايد و ساير كشورها بر اساس استاندارد هاي اين انكس آن را به رسميت ميشناسند.البته استانداردهاي ايكائو جايگزين مقررات و قوانين ملي نخواهد شد.

تسريع در ورود و خروج هواپيما ،مسافر و بار در فرودگاههاي بين المللي،تسهيل در تردد هواپيما ها ،مسافرين ورودي و خروجي و عبوري ،خدمه پرواز،بار همراه،پست و قوانين بين المللي سلامت مسافرين در فرود گاههاي بين المللي مورد تاكيد است.

* ضميمه يك : گواهينامه كاركنان (Personae licensing ) گواهينامه كنترلرهاي مراقبت پرواز،گواهينامه های تكنيسين تعمير و نگهداری،گواهينامه خلبان و خدمه پرواز ،كتابهاي مواد آموزشي مربوطه ،شرح مهارتهاي ضروري و مختلف مورد نياز و شرايط پزشكي استاندارد و سلامت عمومي خدمه پرواز و كنترلرهاي مراقبت پرواز از طريق آزمايشهای پزشكي دوره ای.
* ضميمه دو: مقررات هوانوردی (Rules of the Air) اين ضميمه شامل تعاريف و قوانين كلی هوانوردی و شرايط پرواز با ديد و پرواز با كمك دستگاه های ناوبری ميباشد.
* ضميمه سه : هواشناسي هوانوردي بين المللی (Meteorological Service for International Air Navigation) خلبانان نياز دارند كه از وضعيت هوای مسير و فرودگاه مقصد مطلع باشند ؛ لذا اطلاعات ضروری هواشناسي بايد در اختيار عمليات ها ،خدمه پرواز،واحدهای مراقبت پرواز ،واحدهای تجسس و نجات و مديريت فرودگاه قرار گيرد كه در اين انكس قرار دارند .
* ضميمه چهار: نقشه های هوانوردی (Aeronautical Charts) : نقشه های هوانوردی بر اساس استاندارد های ايكائو ICAO تهيه شده كه برای برنامه ريزی و سامانه های ناوبری مسيرها و ناوبری با ديد و طرح های تقرب در فرود گاه ها مورد استفاده قرار ميگيرد.
* ضميمه پنج : واحد های اندازه گيری (Unite of measurement to be use Air and Ground Operations) همزمان با امضاء پيمان شيكاگو اهميت استفاده از واحد های اندازه گيری يكنواخت بخوبی مشخص شد .جد اول واحد های اندازه گيری ICAO اساسا بصورت متريك (SI) ميباشد و در سال 1979 مقررشد اين جدول تمامی بخش های زمينی و هوائی را در برگيرد ولی هنوز بعضی از كشورها ؛ از واحد های غير استاندارد استفاده ميكنند.
* ضميمه ششم : عمليات هواپيما (Operation of Aircraft –Airplanes) اين ضميمه شامل سه جلد مجزا ميباشد و موارد زير را در بر ميگيرد: جلد اول مربوط به هواپيمای حمل و نقل تجاری است ،جلد دوم مربوط به هواپيماهای عمومی و جلد سوم مربوط به بالگردها ميباشد ومطالبی را در باره ضوابط مرتبط با انجام عمليات پرواز ايمن،كارآمد و منظم ارائه مينمايد.اين انكس عمليات شركتهای هوائی را بمنظور اطمينان از اينكه تمامی كاركنان مرتبط با هوانوردی از مسئوليتهای خود مطلع هستند و به آنها عمل می نمايند را نيز مطرح مينمايد.
* ضميمه هفت : مليت و علامت ثبت هواپيما(Aircraft Nationality and Registration Marks) طبق مواد 17 تا 20پيمان شيكاگو هواپيما بايد ضمن ثبت ؛ گواهينامه دريافت نمايد و اين مدارك همواره آماده ارائه باشد . ماده 77 مقام مسئول برای ثبت مشترك و بنگاه های بين المللی را معرفی می نمايد.استانداردهای استفاده از حروف،شماره و اشكال نيزدر اين ضميمه ارائه شده است تا طبقه بندی هواپيما و تعيين مليت آنها امكان پذيرگردد.
* ضميمه هشت : قابليت پرواز (Airworthiness of Aircraft) اولين گواهينامه ای كه در بر گيرنده ايمني هواپيما است گواهينامه صلاحيت پرواز است.ماده 23 پيمان ،كشور ثبت كننده را ملزم به صدور گواهينامه پرواز می نمايد و ساير كشورها بر اساس استاندارد های اين انكس آن را به رسميت ميشناسند.البته استانداردهای ايكائو جايگزين مقررات و قوانين ملی نخواهد شد.
* ضميمه نه : تسهيلات (Facilitation) تسريع در ورود و خروج هواپيما ،مسافر و بار در فرودگاههای بين المللی، تسهيل در تردد هواپيما ها ، ورود و خروج مسافرين ،خدمه پرواز،بار همراه،پست و قوانين بين المللی سلامت مسافرين در فرود گاههای بين المللي مورد بررسی قرار گرفته است.
* ضميمه ده ارتباطات هوای : (Aeronautical telecommunications) كه شامل سه جلد ميباشد. جلد اول دستگاههای كمك ناوبری ،جلد دوم دستورالعمل ارتياطات ؛ جلد سوم سامانه های ارتباطی ديجيتال و سامانه های ارتباطی كلامی و جلد پنجم طيف فركانس های راديوئی مورد استفاده در هوانوردی است.
* ضميمه يازده : سرويس های مراقبت پرواز(Air Traffic Services): فضای جهانی هوانوردی به (FIR) كشورها تقسيم شده است و هر عضو موظف است در فضاي تحت مسئوليت خود سرويس های مراقبت پرواز را ارائه نمايد. مراقبت پرواز مسئول بر قراری سلامت پرواز،تسريع ،كارائی ،و پروازمنظم هواپيماها و كمك و اطلاع رسانی به واحد های مرتبط در موارد اضطراری ميباشد.
* ضميمه دوازده : تجسس و نجات(Search and Rescue): اين انكس در سال 1951 ميلادی تدوين شده و نحوه كمك رسانی به افرادی كه در شرايط اضطراری ميباشند و يا احتمال دارد در آن شرايط باشند ، را شرح ميدهد.سازمان دهی تجسس و نجات و دستور العملهای عمليات آن ، هماهنگیها بين سازمانهای تجسس و نجات كشورها و طرح اضطراری مربوطه ،فعال سازی مراكز تجسس و نجات و تعريف مراحل سه گانه خطر (نگرانی - آماده باش - اضطراری ) مطالب ارائه شده در اين ضميمه می باشد.
* ضميمه سيزده : بررسی سوانح و رخدادهای هواپيما (Aircraft Accident and Incident Investigation): تمام مواردی كه منجر به سانحه هوائی گردد بايستی سريعا شناسائی و از تكرار اين گونه سوانح مشابه با بررسی نمودن سوانح جلوگيری شود.حفظ شواهد و مدارك ،تعيين كشور مسئول بررسی سانحه و نحوه جابجائی لاشه هواپيما ،توصيه ها و اقدامات برای جلوگيری از سوانح مشابه و كشف خطرات قبل از آن كه موجب سانحه گردد از جمله مطالب مطرح شده در اين انكس ميباشد.
* ضميمه چهارده : فرود گاهها Aerodromes-Aerodrome Design and Operations, heliports در اين انكس ؛ نحوه طراحی فرود گاه ها ؛ برق اضطراری، مهندسی ساختمان و تاسيسات ،مهندسی روشنائی ،ارائه تجهيزات نجات و آتش نشانی و دور سازی پرندگان از فرود گاه فضای باند و خط كشی سطوح پروازی ، تاكسی وی ،پاركينگ ،موانع فرودگاه و نحوه نظارت بر آن را مطرح می گردد.
* ضميمه پانزده : اطلا عات هوانوردی (Aeronautical Information Services) اطلاعات هوانوردی برای سلامت حداكثری پرواز؛ مورد نياز برنامه ريزان عمليات پرواز ميباشد. اطمينان از صدور بموقع اطلاعات با اطلاعيه های بين المللی NOTAM و تدوين كتاب AIP و ساير نشريات از جمله مسئوليت كشورهای عضو می باشد. اين اطلاعات شامل موارد خطر آفرين،برقراری ، تغيير ،جمع آوری يا خرابی تجهيزات ناوبری و خدمات مرتبط ميباشد.
* ضميمه شانزده : حفظ محيط زيست(Environmental Protection-Aircraft Noise): حفظ محيط زيست در مقابل آلودگی صوتی هواپيما ی ملخدار و جت در محدوده شهر ها از سال 1969 ميلادیتدوين شده و روش اندازه گيری صدای هواپيما و تعيين محدوديت برای صدا ی هواپيما و صدور گواهينامه مربوطه از موارد منعكس در اين انكس ميباشد.
* ضميمه هفده : امنيت هوانوردی و مفابله با عمليات غير قانونی (Security Safe garding International Civil Aviation Against Act of Unlawful Interface): از دهه 1960 افزايش قابل ملاحظه ای در اقدامات غير قانونی در پروازيعنی هواپيما ربائی مشاهده شد و در سال 1970،برنامه های سازمان بين المللی هواپيمائی كشوری و حفاظت در مقابل دخالت غير قانونی و كتاب امنيت تدوين گرديد و شامل ملاحظات اصلی در مورد اداره ،هماهنگی و اقدامات فنی برای حفظ امنيت هوانوردی بين المللی از طريق بازرسی های متناوب فيزيكی و ... توسط كشورها ی عضو ميباشد.كشورها ملزم به حفظ سلامت مسافرين ،خدمه پرواز كاركنان فرودگاه و اموال عمومی ميباشند. * ضميمه هيجده : حمل و نقل ايمن كالای خطرناك با هواپيما (The Safe Transport of Dangerous Goods by Air): در سال 1983 برای اطمينان از ايمنی در حمل و نقل كالای خطر ناك مطالبی شامل دستورالعمل های فنی تهيه شد. به طور كلی نه قلم كالای خطر ناك در اين دسته بندی مثل مواد منفجره ، خورنده ،آتش زا سمی و راديو اكتيو وجود دارد.