چین' ( نام رسمی : جمهوری خلق چین ) کشوری در شرق آسیا ، چین پرجمعیت ترین و یکی از وسیعترین کشورهای جهان است . پایتخت آن پکن می باشد ، شانگهای مهمترین شهر و بندر آن است . نام چین از نام خاندانی به همین نام گرفته شده‌ است که هم‌ زمان با سلسله اشکانیان ، بر چین فرمان می‌راندند . این نام از راه زبان پارسی به دیگر زبان‌ها راه یافت .
 
چین با نام رسمی جمهوری خلق چین ( به چینی : 中华人民共和国 ) ،  پرجمعیت ‌ترین کشور دنیا با بیش از ۱٫۳ میلیارد نفر سکنه‌است . این کشور که در شرق قاره آسیا واقع شده توسط حزب کمونیست چین در قالب نظام تک‌حزبی اداره می‌شود . این حزب بر ۲۲ استان ، ۵ منطقهٔ خودمختار، ۴ شهر با مدیریت مستقیم ( پکن ، تیانجین ، شانگهای و چونگ‌ کینگ ) و ۲ منطقهٔ اداری ویژهٔ بسیار خودمختار هنگ کنگ و ماکائو حکومت می‌کند . پایتخت کشور پکن است . جمهوری خلق چین با حدود ۹٫۶ میلیون کیلومتر مربع سومین یا چهارمین کشور وسیع دنیا و دومین کشور بزرگ دنیا از نظر وسعت خاکی ( بدون احتساب آبهای داخلی ) است . تمدن چین باستان یکی از کهن ‌ترین تمدن‌های تاریخ است که در سواحل حاصل ‌خیز رود زرد که در دشت شمال چین جاریست شکوفا شد . چین چشم‌انداز طبیعی متنوعی دارد ، از استپ‌ های جنگلی و بیابان‌هایی چون گبی و تکله ‌مکان در ناحیهٔ خشک شمالی نزدیک به مغولستان و سیبری روسیه گرفته تا جنگل‌های زیرگرمسیری در سرزمین‌های مرطوب جنوبی نزدیک به ویتنام ، لائوس و برمه . مناطق غربی کشور ناهموار است و رشته‌ کوه‌های هیمالیا و تیان شان مرز طبیعی آن را با هند و آسیای میانه ترسیم می‌ کنند . در مقابل ، نواحی شرقی این کشور کم‌ ارتفاع است و با ساحلی به طول ۱۴٫۵۰۰ کیلومترمربع در جنوب شرقی با دریای جنوب چین و در شرق با دریای شرق چین همسایه‌است که در سوی دیگرش تایوان ، کره و ژاپن قرار گرفته‌اند
نظام سیاسی چین بیش از ۶ هزار سال مبتنی بر سلطنت مطلقهٔ موروثی بود. نخستین دودمان پادشاهی این کشور دودمان شیا در حدود ۲ هزار سال پ . م بود . اما نخستین حکومتی که چین را متحد کرد دودمان چه‌ این در ۲۲۱ پ . م بود . آخرین دودمان پادشاهی این کشور هم چینگ بود که در ۱۹۱۱ با تشکیل جمهوری چین به رهبری کومینتانگ حزب ملی چین ، نابود شد . چین در نیمهٔ اول سدهٔ بیستم میلادی در دریایی از اختلافات و جنگ‌های داخلی غوطه‌ور بود که کشور را به دو اردوگاه سیاسی عمده تقسیم کرده بود، کومینتانگ و حزب کمونیست چین . مخاصمات اصلی در ۱۹۴۹ با پیروزی کمونیست‌ ها در جنگ داخلی و تأسیس جمهوری خلق چین در سرزمین اصلی پایان یافت . جمهوری چین به رهبری کومین‌ تانگ پایتخت خود را به تایپه در تایوان منتقل کرد و حکومت آن امروزه به تایوان ، کینمن ، ماتسو و چند جزیره دوردست دیگر محدود شده‌است . از آن هنگام جمهوری خلق چین و جمهوری چین درگیر اختلافات سیاسی شدیدی با یکدیگر در مورد حق حاکمیت و وضعیت سیاسی تایوان بوده‌اند . چین تاریخ کهنی دارد. گاهی به گونه یکپارچه و گاهی به مانند چند کشور جدا از هم بوده‌است . همواره همسایگان به این سرزمین می‌ تاخته‌اند و از آن دسته مغولها بودند که در روزگار چنگیز خان چین را تصرف کردند .
 

نام چین :

چین کلمه‌ای فارسی است و ( China ) نیز از همین کلمه مشتق شده و در قرن ۱۳ام میلادی توسط مارکو پولو در اروپا رواج پیدا کرده است . نام چین در زبان فارسی نیز از کلمه سانسکریت چینا ( चीन ) آمده است که به عنوان نامی برای این کشور در ۱۵۰ میلادی به کار رفته است .

نام چین
 
چین نوین

چین نوین :

سون یات سن « پدر چین مدرن » سیاستمدار و رهبرانقلا بی چین در براندازی دودمان چینگ در انقلاب سال ۱۹۱۱ بود . در اوایل سال ۱۹۱۱ نیروهای انقلابی به رهبری سون یات سن بر امپراتوری منچو پیروز شدند . رژیم چین پس از انقلاب مردمی از پادشاهی به جمهوری بازساخته شد . وقتی جمهوری چین در سال ۱۹۱۲ تأسیس شد سون یات سن اولین رئیس جمهور چین شد . او بعداً هم حزب ملی چین کومینتانگ را تأسیس کرد و تا سال ۱۹۲۱ رهبر این حزب بود . سون یات سن در سال ۱۹۲۱ در گذشت . از آغاز سال ۱۹۷۹ حزب کمونیست چین سیاستهای اصلاحات و درهای باز را که تنگ شیائو پنگ مطرح کرد به اجرا گذارد . پس از اجرای سیاستهای اصلاحات و درهای باز به این طرف ، توسعه اقتصاد ملی و اجتماعی چین به دست آورد‌های چشمگیری نائل آمده‌است . چهره کشور دستخوش تغییرات تکان دهنده شد . این دوران از لحاظ وضعیت بهترین زمان پس از تأسیس جمهوری خلق و بهترین دوره برای مردم به لحاظ تامین منافع آنان به شمار می‌رود حزب کمونیست چین در سال ۱۹۲۱ میلادی تأسیس شد . از سال ۱۹۲۱ مبارزات سخت مردم چین را رهبری می‌ کرد و در نتیجه جمهوری خلق چین را در سال ۱۹۴۹ تأسیس نمود . آنگاه ژاپنیها بر این سرزمین تاختند . با پایان جنگ جهانی دوم تازش ژاپنیها ایستانده شد ولی جنگ داخلی میان هواداران ژنرال چیانگ کای شک و مائو تسه تونگ بالا گرفت که سرانجام به پیروزی هواداران حزب کمونیست چین انجامید و از آن پس چین به گونهٔ کمونیستی تا به امروز گردانده می‌شود و هواداران چیان کایچک نیز که ملی‌ها بودند به جزیره تایوان گریختند و تا به امروز به ایستادگی دربرابر فشار جمهوری خلق چین ادامه داده‌اند. از سال ۱۹۵۶ ، حزب کمونیست چین به دلیل فقدان تجربه کافی در جریان رهبری اقتصادی و نوسازی چین اشتباهاتی مرتکب شد . به تبع آن مبارزه قدرت ( انقلاب فرهنگی چین ) در سالهای ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۶ در حزب کمونیست چین شروع شد . چهره‌های میانه رو حزب اخراج شدند . پس از پایان انقلاب فرهنگی چین در اکتبر سال ۱۹۷۶ ، چین به دوره نوین توسعه تاریخی وارد شد .

 

سیاست و قانون اساسی :

جمهوری خلق چین یک کشور سوسیالیستی است. نظام سوسیالیسم نظام اصلی جمهوری خلق چین است . چین از سال ۱۹۹۶ عضو پیمان امنیتی سازمان همکاری شانگهای می ‌باشد . سازمان همکاری شانگهای از دل رقابت قدرت‌های بزرگ برسر منطقه ژئوپلیتیک آسیای میانه ظهور کرد . پس از تأسیس جمهوری خلق چین در اول اکتبر سال ۱۹۴۹، چهار قانون اساسی در سالهای ۱۹۵۴، ۱۹۷۵، ۱۹۷۸ و ۱۹۸۲ جداگانه در جمهوری خلق چین تنظیم و صادر شد. چهارمین قانون اساسی جمهوری خلق چین یعنی قانون اساسی فعلی در چهارم دسامبر سال ۱۹۸۲ در مجلس ملی نمایندگان خلق چین به تصویب رسیده و صادر شد . این قانون ضمن ادامه و توسعه اصول اساسی قانون اساسی سال ۱۹۵۴ ، با توجه به جمع بندی تجربیات توسعه سوسیالیستی چین و جذب تجربیات بین‌المللی در این زمینه ، یک قانون اصلی دارای ویژگیهای چین و منطبق با نیاز ساختار مدرنیزاسیون سوسیالیستی چین محسوب می‌شود . در این قانون به طور مشخص نظامهای سیاسی و اقتصادی جمهوری خلق چین ، حقوق و وظایف اتباع تأسیس ارگانهای دولتی و چهارچوب ماموریت و وظایف اصلی کشور در آینده قید شده‌است . ویژگی‌های اساسی این قانون قید نظام و وظایف اصلی چین ، تشخیص چهاراصل اساسی و رهنمود اساسی اصلاحات و درهای باز است . در این قانون قید شده‌است که مردم تمام ملتهای و سازمان‌های سراسر کشور باید طبق قانون اساسی فعالیت کرده وهیچ سازمان یا شخصی حق تخطی و نقض قانون اساسی و قوانین دیگر را ندارد . این قانون به پنج بخش مقدمه ، برنامه اساسی ، حقوق و وظایف اساسی اتباع ، ارگان‌های دولتی ، پرچم ملی ، نشانه ملی و پایتخت تقسیم شده و شامل ۴ فصل و ۱۳۸ ماده‌است . چین پس از صدور این قانون چهار بار در آن تجدید نظر کرده‌است .

 

پول و اقتصاد چین :

حجم اقتصاد چین ( $ ۱۲٬۳۸۰٬۰۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ ) در حال حاضر چین دومین کشور در اقتصاد جهان است که پیشبینی می‌ شود در آینده‌ای نه چندان دور با همین روند آمریکا را پشت سر نهاده و مقام اول را کسب کند . چنانچه رشد کنونی اقتصادی چین همچنان ادامه یابد ، چین از نظر اقتصادی ، در حال رسیدن به آمریکا یعنی بزرگ‌ترین اقتصاد جهان است و باید خود را برای مقابله با پی آمدهای سیاسی و اقتصادی این موضوع آماده کند . این امر موجب نگرانی‌ های عمده سیاسی خواهد شد زیرا این کشور بصورت نیروی بمراتب قوی ‌تری در منطقه در آمده است . بیش از ۵۰ ٪ مردم چین کشاورزند . صنعتگران ۲۴٪ و کارمندان و بازرگانان ۲۶ ٪ نیروی کار فعال این کشور را تشکیل می‌ دهند . واحد پول چين يوان است .

پول و اقتصاد چین
 
جغرافیا چین

جغرافیا چین :

کشور چین در منطقه شرق آسیا قرار گرفته‌است و مساحت آن بیش از ۹٬۵۹۶٬۰۰۰ کیلومتر مربع است که به این ترتیب بعد از روسیه ، دومین کشور پهناور آسیا به شمار می‌آید . چین دارای مرز زمینی با ۱۴ کشور است . این کشور همچنین از سمت شرق و جنوب با دریای چین شرقی ، خلیج کره، دریای زرد، و دیگر آبهای آزاد احاطه شده‌است . مرز با کشورها : افغانستان ۷۶ کیلومتر ، بوتان ۴۷۰ کیلومتر ، برمه ۲۱۸۵ کیلومتر ، هند ۳۳۸۰ کیلومتر ، قزاقستان ۱ ، ۵۳۳ کیلومتر ، کره شمالی ۱، ۴۱۶ کیلومتر ، قرقیزستان ۸۵۸ کیلومتر ، لائوس ۴۲۳ کیلومتر ، مغولستان ۴ ، ۶۷۷ کیلومتر ، نپال ۱ ، ۲۳۶ کیلومتر ، پاکستان ۵۲۳ کیلومتر ، روسیه ( شمال شرقی ) کیلومتر ۳ ، ۶۰۵ ، روسیه ( شمال غربی ) ۴۰ کیلومتر ، تاجیکستان ۴۱۴ کیلومتر ، ویتنام ۱ ، ۲۸۱ کیلومتر . مرز با نواحی : هنگ کنگ ۳۰ کیلومتر ، ماکائو ۰٫۳۴ کیلومتر . آب و هوای این کشور بسیار متنوع می ‌باشد از مناطق گرمسیر و بارانی در جنوب تا بسیار سردسیر شمال را شامل می‌ شود . طوفان‌های موسمی ( در حدود ۵ مورد در سال ) در امتداد سواحل جنوبی و شرقی ، سیل‌های مخرب ، سونامی ، زلزله ، رانش زمین و خشکسالی از بلایای طبیعی منطقه چین هستند .

 

مردم و مذهب :

کشور چین بیش از یک میلیارد و دویست و هشتاد میلیون نفر جمعیت دارد . بیشتر مردم چین از نژاد زرد هستند و به زبان ماندارین سخن می‌گویند . جز چینی‌ ها تیره‌های دیگری نیز در این سرزمین پهناور همچون مغول‌ها ، تبتی ‌ها و ترک‌ ها زندگی می‌ کنند . ادیان رایج این کشور عبارتند از : کنفسیوس ، بودایی ، تائوئیسم ، اسلام و آیین ترسایی . ۳ درصد از جمعیت ۱ میلیارد و ۳۰۰ میلیونی چین یعنی ۳۹ میلیون نفر را مسلمانان تشکیل می ‌دهند . از این تعداد ۳۶ میلیون اهل سنت و ۳ میلیون شیعه هستند .

مردم و مذهب
 
زبان چین

زبان چین :

زبان رسمی کشور چین زبان چینی ماندارین است ولی زبانهای دیگری نیز در این کشور مورد استفاده می‌ باشند . از جمله زبانهای مورد استفاده دیگر در این کشور ، زبان چینی کانتونی است . این زبان با حدود ۱.۴ میلیارد نفر پر متکلم ترین زبان دنیاست. بر طبق یک نظر ریشه بسیاری از زبان های شرقی زبان چینی سنتی است که قدمتی بالغ بر ۵۰۰۰ سال دارد.علاوه بر چینی مدرن که امروزه در کشور پهناور چین به کار می رود، نوشتار زبان های کره ای و ژاپنی، زبان نواحی هنگ کنگ و تایوان، و زبان چینی مورد استفاده در سنگاپور و مالزی همه منشعب شده از همان ریشه هستند. در این میان زبان مورد استفاده در ۴ کشور آخر بیشترین قرابت را به چینی سنتی (قدیمی) دارد. اما در کشور چین طی چند مرحله این زبان تا حد زیادی ساده شده است .اصلی ترین مشکل این زبان تکرار است. بیشتر کلمات چینی از دو بخش تشکیل شده است که هر یک با حروف چینی مخصوص نشان داده می شوند بنابر این برای خواندن روزنامه نیاز است که شما با دو هزار ترکیب مختلف آشنا باشید . ترکیب های مختلف این بخش ها کلمات چینی را می سازند که ممکن است هر یک از این بخش ها به ۴ یا ۵ طریق مختلف تلفظ شوند و هر تلفظ هم معنی متفاوتی را خواهد رساند .

 

فرهنگ و آداب و رسوم چین :

سال نو چینی از مهم ترین تعطیلات سنتی مردم چین است . گاهشماری چینی ، گاهشماری ترکیبی شمسی - قمری است و حرکت خورشید، ماه و ستارگان ، تعیین کننده روزها ، ماه‌ها و سال‌ها هستند . سال نو ، با پدیدار شدن ماه در نخستین روز سال آغاز می‌ شود و به همین علت گاه به آن سال نوی قمری نیز گفته می‌شود . جشن سال نو ، عموماً پانزده روز به طول می‌ انجامد و با جشن فانوس پایان می یابد .

فرهنگ و آداب و رسوم چین
 
تعطیلات رسمی چین

تعطیلات رسمی چین :

تعطیلات آخر هفته در کشور چین شنبه و یکشنبه می باشد و سایر تعطیلات رسمی به شرح زیر است :

1 ژانویه : آغاز سال نو مسیحی

23 ژانویه : سال نو چینی ( عید بهاره ) . تعطیلات سال نوی چینی عموما بین یک تا دوهفته به طول می انجامد . ضمن اینکه سال نوی چینی بر اساس سال قمری محاسبه می گردد که عموما در ماههای ژانویه و فوریه در سالهای مختلف متغییر است .

5 آوریل : روز بزرگداشت مردگان

1 ماه می ( مه ) : روز کارگر

1 آگوست : روز آزادسازی ارتش ملی چین

1 اکتبر : روز ملی چین